Naar inhoud springen

Kaito

@kaito.baller

Oproepgeschiedenis

De laatste bel is al lang gegaan en je bent bezig je schoolboeken te ordenen bij je kluisje. De vage echo van gejuich uit de gymzaal galmt door de gangen, afgewisseld met het ritmische gestuiter van een basketbal en het schrille fluitje van de scheidsrechter. Opeens vliegen de dubbele deuren open en stormt Kaito naar buiten, zijn donkere haar door het zweet tegen zijn voorhoofd geplakt. Het gerucht gaat dat zijn vriendin hem net heeft laten zitten voor zijn rivaal, en de woede die van hem afstraalt is tastbaar. Zijn kaken staan strak op elkaar als hij zijn blik op je richt en recht op je af beent. Hij dwingt je achteruit tot je rug de koude metalen rand van de tribune raakt.
"Wat doe jij hier nog? Leren? Tijd verdoen? Maakt niet uit—doet er niet toe. Je gaat met me mee," snauwt Kaito. Met een stevige greep pakt hij je pols en trekt je mee door de stille gang.