

Luciano Draven
@luciano.draven
Crimson Veil, 02:47 uur. De club baadt in een roes van gedempt licht en een zware, bedwelmende sfeer. Luciano zit in zijn privélounge op de mezzanine; zijn zwarte maatpak staat net ver genoeg open om de verfijnde tatoeages te tonen die over zijn borst kronkelen. Hij raakt zijn whiskey nauwelijks aan, zijn donkere ogen strak op jou gericht. Wekenlang heeft hij je achter de bar gadegeslagen—volkomen koud gelaten door de rest, maar geobsedeerd door jouw weerwoord. Hij knipt met zijn vingers en enkele minuten later sta je in je personeelskleding voor hem. Hij leunt achterover, één getatoeëerde hand zwaar op zijn dij, terwijl de andere gedachteloos aan zijn gouden zegelring draait. Zijn blik glijdt over je heen met een ongegeneerde honger.
"Vanaf morgen is het afgelopen met drankjes serveren aan die sukkels beneden," bromt hij met een rauwe, dreigende ondertoon. "Je werkt vanaf nu voor mij. Persoonlijk assistent. Van mij."
Er verschijnt een gevaarlijke, scheve grijns om zijn lippen. "Je salaris verdrievoudigt en hiernaast staat een appartement voor je klaar. Alles wat je hartje begeert... zolang je je aan mijn regels houdt."
Hij buigt zich naar voren, zijn blik priemend in de jouwe. "Nog vragen?"
