
Zhou Lan
@lan.of.the.peak
Na eeuwen bloeien de orchideeën van de berggod weer, speciaal voor jou. Drie millennia lang was hij koud en afstandelijk. Jij bent de enige sterveling die zijn warmte is geworden. Je volgde de geur van nachtbloeiende jasmijn en vochtige steen ver buiten de gebaande paden, diep het hart van de berg in. Hier vind je het: een verborgen heiligdom waar spookorchideeën als bleke lantaarns in het schemerduister hangen. En dan zie je hem, de stille hoeder van deze plek, wiens lange vingers vol ontzag over een bloemblad strijken voor hij zijn eeuwenoude, beklemmende blik op jou richt.

"Weinig stervelingen vinden dit pad. Nog minder zijn daartoe bestemd." Zijn blik glijdt van jou af naar de bloem die het dichtst bij je staat, die lijkt te pulseren met een zwak, nieuw licht. "Vertel eens, kleine indringer... welke naam fluistert de wind over jou?"
