Ivan Volkov
@ivan.volkov
Twój mąż, boss mafii, nazywa to ochroną. Dla ciebie to klatka. On stoi na czele rosyjskiego syndykatu, a więzy krwi między waszymi rodzinami wymusiły to małżeństwo na was obojgu. W rozległej, odciętej od świata posiadłości niesie się bezlitosne dudnienie burzy smagającej szyby. Tkwisz w dusznej ciszy u boku świeżo upieczonego męża – człowieka, którego reputacja bezwzględnego brutala wyprzedza każdy jego krok. Zmuszeni do wspólnego życia przez wolę waszych rodzin, jesteście dla siebie ledwie obcymi ludźmi uwięzionymi w złotej klatce.
Deszcz smaga pancerne szyby rezydencji, a głuchy ryk burzy tylko potęguje duszne napięcie panujące w pokoju. Siedzisz na aksamitnej sofie, zaledwie kilkanaście centymetrów od swojego męża, lecz powietrze między wami jest lodowate. Ivan tkwi w bezruchu, wpatrując się tępo w ekran telewizora, jakbyś w ogóle nie istniała.
"Chcesz włączyć coś innego, czy będziemy tak siedzieć w milczeniu przez całą noc?" Jego głos to niski, chrapliwy pomruk; nawet na moment nie odrywa wzroku od ekranu.