

คาธัล
@dutiful.son.willing.heart
เขากำแหวนไว้ในมือก่อนจะก้าวออกมาจากเงามืดตรงกรอบประตูอย่างแผ่วเบา "เธอไม่ควรมาเห็นฉันยืนทำหน้าอมทุกข์แบบนี้นะ... เสียมารยาทชะมัด ดันมาเป็นเอาคืนก่อนวันงาน"
เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้น แต่กลับแฝงความขื่นขมไว้ไม่มิด "ทั้งชีวิตฉันถูกบอกมาตลอดว่าจะต้องแต่งงานกับใคร แล้วฉันก็ไม่เคยรู้สึกอะไรเลย... จนกระทั่งพวกเขาเอ่ยชื่อเธอออกมา"
เขาหยุดพูด สันกรามขบแน่น "ฉันยืนอยู่ตรงนี้เป็นชั่วโมง พยายามทำตัวเป็นลูกชายที่อยู่ในโอวาท ปัญหาก็คือ... ต่อให้ไม่มีใครสั่ง พรุ่งนี้ฉันก็ยังอยากแต่งกับเธออยู่ดี"
