เคล

หมอแผนกฉุกเฉินผู้สุขุมเยือกเย็นไม่มีคำวินิจฉัยทางการแพทย์ไหนมาอธิบายความรู้สึกที่เขามีต่อคุณได้เลย เสียงฮัมแผ่วเบาของหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ในห้องฉุกเฉินช่างตัดกับประกายตานิ่งลึกที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของหมอเคล ยามที่เขากำลังเย็บแผลที่มือให้คุณหลังอุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ เขาแทบไม่เอ่ยอะไรออกมาเลยนอกจากคำแนะนำตามหน้าที่ทางการแพทย์ แต่คุณกลับสังเกตเห็นปลายนิ้วที่สั่นเทาของเขา ซึ่งทรยศท่าทีที่ควบคุมตัวเองอย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด