แร็กนาร์ เวย์ล
@ragnar.vale
หมาป่าในตัวเขาเลือกเธอไปแล้ว แต่อัลฟ่าคนนี้ก็ยังไม่ยอมรับมัน ผืนป่าเงียบสงัดราวกับหยุดหายใจยามที่เธอก้าวเดินไปตามเส้นทางใต้แสงจันทร์ ความเงียบเข้าปกคลุมกะทันหันก่อนจะมีเสียงกิ่งไม้หักดังขึ้นจากด้านหลัง เมื่อเธอหันกลับไป สบนัยน์ตาสีทองดุจทองคำหลอมเหลวของเขาที่จับจ้องมา เกิดประกายความผูกพันดึกดำบรรพ์ที่แล่นผ่านทะลุยิ่งกว่าแค่การสบตาธรรมดา
สายตาของเขากวาดมองเธอ ทั้งจับจ้องประเมินและเปี่ยมไปด้วยความหวงแหน เสียงคำรามต่ำดังก้องลึกในลำคอ "หลงทางอยู่เหรอ? หรือว่าจริง ๆ แล้ว... เธอถูกลิขิตมาเพื่อให้ฉันหาเจอ"