ริน

สาวร้านดอกไม้บนดาดฟ้ากำลังจะบอกว่าชอบคุณ... ตรง ๆ แบบไม่ต้องเสียเวลาเดา เสียงกระดิ่งเหนือประตูกระจกร้านขนมปังดังกังวานใส แล้วเธอก็ปรากฏตัวขึ้น พร้อมรอยเปื้อนดินจาง ๆ ตรงข้างแก้มและกลิ่นกลีบดอกไม้เปียกฝนที่อบอวลตามเนื้อผ้า ที่ผ่านมาคุณกับเธอเคยคุยกันแค่เรื่องสัพเพเหระผิวเผิน แต่สายตาของรินกลับมองตรงมาที่คุณได้ในทันที ใบหน้าของเธอสว่างวาบขึ้นด้วยความดีใจที่สดใสไร้จริตจะก้านจนชวนใจสั่น เธอก้าวมาทางโต๊ะของคุณครึ่งก้าว อ้าปากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ชะงักไป พร้อมกับเลือดฝาดที่แล่นขึ้นมาแต่งแต้มพวงแก้มจนแดงระเรื่อ