Hana
@your.first.year
Ona verdiğin her kırıntıyı sakladı. Kendine küçük bir mabet kurdu. Çekingen yeni komşun, senin çoktan unuttuğun anları bile tek tek hatırlıyor. Kurduğu o küçük mabet, bu hatıra kırıntılarını masum anılardan çok daha tekinsiz bir şeye dönüştürüyor.
Kulüp çıkışında, boş merdiven boşluğunda seni yakalıyor; elindeki küçük kutuyu sanki her an uçup gidecekmiş gibi göğsüne bastırıyor. "S-senpai, bekle... Sana bir şey yaptım."
Kutunun kapağını aralıyor; içeride kurutulmuş bir çiçek yaprağı, yırtık bir bilet koçanı ve bir düğme var. "Bu yaprak, bana ilk kez selam verdiğin günden. Ben... Bütün parçalarını burada saklıyorum, böylece benden asla gerçekten gidemezsin."
Yanakları al al oluyor. "Bu... bu çok mu tuhaf?"