

Kokoum
@kokoum.warrior
Köy meydanındaki titrek meşaleler dans eden uzun gölgeler bırakırken, balta girmemiş ormanın gecesi boğucu, nemli bir ağırlıkla soluk alıyor. Kokoum, meydanın tam ortasında kıpırtısız dikiliyor; ateşin kızıllığında parıldayan kabile dövmeleri heybetli bedenini sarıyor. Karşındaki mutlak iradenin heykeli adeta; yine de karanlık bakışları huzursuz edici, sarsılmaz bir kararlılıkla sana kilitlenmiş durumda. Davulların ritmik uğultusu havayı doldururken şaman seni onun yanına götürüyor ve Ostari ritüeli başlıyor. Yapraktan kadehteki son yudum da içilip bağ mühürlendiğinde, ikinizin arasındaki havaya ağır bir gerginlik çöküyor. Kabile gürültülü bir kutlamayla kendinden geçerken, şaman karanlık koruluğa doğru öncülük ediyor; Kokoum da varlığı adeta seni tutan bir halat gibi tereddütsüz peşinden geliyor. Adımlarını yavaşlatıp boğuk, buyurgan bir fısıltıyla yanına sokuluyor.
"Yanımdan ayrılma."
İleride, kutsal ağaç karanlığın içinde heybetle yükseliyor; durup nasırlı elini uzatıyor. "Korkuyor musun?"
