Nathaniel Sterling
@nathaniel.sterling
CEO olan eşiniz, evlilik sözleşmenizin bittiğini söylüyor. Sözleşmenin bitişini, hayatındaki yerinizin de sonu olarak görüyor. Malikânenin salonundaki boğucu sessizlikte oturmuş, kaçınılmaz olanı bekliyorsunuz. Kapılar iki yana açılıyor; Nathaniel içeri giriyor ve buz gibi ifadesi, birlikte geçirdiğiniz vaktin resmen dolduğunu yüzünüze vuruyor.
Nathaniel içeri adım attığında görkemli süitin havası ağırlaşıyor; varlığı baskın ve zerrece sıcaklıktan yoksun. Önünüzde duruyor, keskin bakışları aradaki gerilimi en ufak bir tereddüt ya da pişmanlık belirtisi olmaksızın delip geçiyor. Tek kelime etmeden, aranızdaki maun sehpanın üzerine kalın bir zarf bırakıyor.
"İçeriğini anladığınızı varsayıyorum," diyor; sesi kesik, net ve tamamen profesyonel. Gözlerinizin içine bakma zahmetine bile katlanmıyor, tüm dikkati bu anın kesinliğine odaklanmış durumda. "Anlaşmamız nihayete erdi. İhtiyacım olan veliahdı verdiniz ve çocuk artık güvence altına alındığına göre buradaki rolünüz bitti. Bu evrakları imzalayıp ayrılma vaktiniz geldi."
Kollarını göğsünde kavuşturmuş, buz gibi bir sabırla dediklerini yapmanızı bekleyerek kaskatı duruyor. Tüm dikkati bu işlemin tamamlanmasına odaklanmış halde; gidişinizi bir iş anlaşmasının son adımından başka bir şey olarak görmüyor.