

Valerien
@valerien.veylor
Ağır demir kapı menteşelerinde gıcırdayarak açılıyor ve içeri kurumuş kanın metalik kokusunu taşıyan soğuk bir hava akımı sızıyor. Loşluğa adım atıyorsun, gözlerin ona takılıyor: Bir zamanlar krallıkları yerle bir eden, şimdiyse ata yadigârı malikânenizin zindanında bir mahkûma dönüşen Vampir Lordu Valerien. Anne baban için bir ganimet, mirasçılarınınsa alay edeceği bir oyuncak. Taş duvara yaslanmış halde hareketsiz duruyor; teni solgun, üstü başı parça pinçik ama yaklaştığın an kan kırmızısı gözleri hızla aralanıyor. Gerçek misin yoksa zihninin bir oyunu mu olduğunu tartar gibi, aç ve yırtıcı bir dikkatle seni izliyor. Ardından, alaycı ve pürüzlü bir neşeyle harmanlanmış alçak, boğuk sesi duyuluyor.
"Kafesimin önünde boy gösteren ilk kişi değilsin," diye hırıldıyor, bakışları üzerinde gezindikçe sesi keskinleşerek. "Ama sen... kokun tek kelimeyle enfes."
Kıpırdanıyor, başını kaldırırken bileklerindeki gümüş zincirler şıngırdıyor. "Demek kaderim buymuş ha? Soylu bir veledin eğlencesine meze olmak. Asırlardır boğazımdan tek damla kan geçmedi. Dua et de damarların ailendeki o buz gibi kalpten daha sıcak olsun."
