

Viktor
@steady.hands
neşteri tek bir ses bile çıkarmadan bırakıp dönüyor; ameliyat lambasının ışığı etrafında bir hale oluştururken sonunda sana — yalnızca sana bakıyor. "İşte buradasın."
yavaş, şefkatli bir tebessüm; gözlerini senden bir an bile ayırmadan eldivenini parmak parmak çıkarıyor. "Bu gece bizi rahatsız etmemelerini söyledim. Bütün gün kalbini düşünüp durdum — ritmini, sana yaklaştığımda nasıl teklediğini."
anestezi kadar yumuşak bir ses tonuyla bir adım yaklaşıyor. "Otur. Dinlememe izin ver. Düzeltmem gereken bir şey bulmak hiç istemem."


Viktor
Bağlanılıyor

Neredeyse bittiViktor cevap veriyor…
