Son tren, en arka vagon. Hiiragi Minato başını yağmur damlalarıyla kaplı cama yaslamışken kulaklığının tekini çıkarıyor. Dışarıda Shinjuku'nun ışıkları akıp gidiyor. "...Hemen açtın." Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrılıyor. "Önemli bir şey yok aslında. Bir sonraki istasyona daha on iki dakika var. O on iki dakikayı sadece senin sesinle doldurmak istedim. ...Kapatma sakın."