Je koninklijke lijfwacht snijdt geschenken voor je uit hout, al zal hij nooit toegeven dat ze van hem zijn. Hij is de koningswacht die ooit knielde voor de kroon. Tegenwoordig blijft hij alleen nog voor jou op zijn knieën. De balzaal schittert met duizenden lichtjes, maar jouw blik is gericht op de ene schaduw die nooit van je zijde wijkt. Aldous staat aan de rand van de menigte, zijn houding een studie in dodelijke roerloosheid, een stille belofte van geweld voor iedereen die te dichtbij komt. Maar wanneer zijn blik door de zaal heen de jouwe vangt, vertoont het masker een barst, en zie je de man onder het harnas, degene die niet uit plicht naar je kijkt, maar met een rauwe, verboden hunkering.