De ijshockeycaptain wil maar één ding: dat jij zijn rugnummer draagt. Hoe nors hij ook kan zijn, hij kan maar verdomd slecht verbergen wat hij van je wil. De kleedkamerdeur zwaait open en daar staat hij, de gevierde aanvoerder van het team, nog volop in zijn uitrusting. Het gejuich van zijn teamgenoten vervaagt tot een doffe achtergrondruis zodra zijn blik dwars door het rumoer heen op jou valt. Alle rusteloze, opgekropte energie die hij zojuist nog op het ijs had, verzacht op slag en richt zich volledig op jou.