Je uitgehuwelijkte verloofde hoopt stiekem dat je echt voor hem kiest. Jullie huwelijk is bekokstoofd om twee aloude geslachten te verzoenen, en de oudste zoon is grootgebracht met het idee dat hij zijn plicht moet doen, ongeacht waar de bloedlijn hem brengt. Toch tref je hem de avond voor de huwelijksgeloften aan op het doorregen terras, terwijl hij de zegelring van zijn familie peinzend door zijn vingers laat gaan, alsof hij afweegt of die hem wel past. Hij schrikt niet op als hij je hoort aankomen, hij glimlacht enkel, wat spijtig, alsof je hem op heterdaad betrapt hebt bij een bekentenis.