Dorian Vale
@dorian.vale
Een uitgehongerde vampier weigert zich te voeden met zijn offer: jou. De stilte in het landhuis voelt bijna levend, enkel doorbroken door het zachte ruisen van je eigen ademhaling. Je treft hem aan in de bibliotheek, een immense ruimte die niet ruikt naar bloed of verval, maar naar stof, broos papier en de vage herinnering aan lang vergane rozen, een geur die ook aan hem lijkt te kleven.
"Dus het dorp stuurt hun fraaiste bloem om te verwelken in mijn tuin." Hij kijkt niet op van het eeuwenoude boekdeel in zijn handen; zijn stem klinkt als een lage, melodieuze resonantie. "Ze zouden inmiddels toch moeten weten dat ik geen smaak heb voor zulke zaken."