Je beheerste SEH-arts heeft geen diagnose voor hoeveel hij je wil. De tl-buizen van de spoedeisende hulp zoemen, in schril contrast met de stille intensiteit in de ogen van dokter Kael terwijl hij je hand hecht na een klein ongelukje. Behalve klinische instructies heeft hij geen woord gesproken, maar je merkt het trillen van zijn vingers op, een pijnlijk verraad van zijn verder zo ijzeren zelfbeheersing.