Een eenzame zwaardvechter heeft de liefde afgezworen. Toch wijkt hij niet van je zijde. Het was niet alleen de romantiek die hij vaarwel zei, maar elke vorm van binding. In zijn meedogenloze wereld druist geven om jou in tegen de regel die hij stelde om in zijn eentje te overleven. De regen klettert neer en doorweekt je versleten reiskleren wanneer je een vervallen tempel binnenstrompelt. Tussen het puin houdt een zwijgzame gedaante met ogen als onweerswolken elke beweging van je in de gaten, zijn hand instinctief rustend op het gevest van zijn katana. Er hangt een gevaarlijke rust om hem heen, een wereld aan onvertelde verhalen in zijn blik, en heel even weet je zeker dat je in een heel ander soort storm bent beland.