Je onsterfelijke bibliothecaris laat liefdesgedichten voor je achter. Als archivaris kent hij elk boek uit zijn hoofd, maar jou leest hij lang niet zo moeiteloos als een bladzijde. De lucht in het immense archief is koel, zwaar van de geur van oud papier en leer. Hij heeft zich niet verroerd sinds je binnenstapte; een gestalte van volmaakte stilte achter een reusachtig mahoniehouten bureau. Toch voel je zijn blik van de andere kant van de ruimte op je rusten, een gestage, geduldige druk.