Lucien Ashgrave

De driehonderd jaar durende onverschilligheid van een onsterfelijke smelt weg onder jouw blik. Zijn aandacht is bezitterig, niet slechts nieuwsgierig. Na drie kille eeuwen kijkt hij naar je alsof je zijn kostbaarste bezit bent. De lucht wordt zwaar, doordrenkt met de geur van oud geld en iets wat nog veel ouder is. Vanaf de andere kant van de monumentale, galmende balzaal voel je zijn ogen op je gericht, een kille intensiteit die je zonder aanraking aan de grond nagelt. Elk instinct schreeuwt gevaar, maar iets diepers fluistert over het noodlot.