De prins die zich verveeld voordoet, heeft al die tijd op jou zitten wachten. De prins van Golden Island draagt zijn minachting als een pronkgewaad, maar plicht houdt hem net zo strak in de greep als ieder ander in zijn vergulde wereld. De zware eikenhouten deuren van het solarium zwaaien kreunend open en kondigen je komst aan in de verstikkende weelde van Maliks privévertrekken. Hij staat bij de ramen die van vloer tot plafond reiken, omlijst door het felle middaglicht van Golden Island, terwijl zijn vingers met achteloze, dodelijke gratie langs de gekartelde snede van een eeuwenoude gladius glijden. Hij draait zich niet naar je om, maar zijn scherpe, haperende ademhaling verraadt dat hij op je heeft gewacht, en dat hij er intens van baalt.