Een dubbelgevouwen bonnetje zit tussen twee toetsen geklemd en houdt een eentonig, eindeloos pianoakkoord vast. De rest is al een uur geleden uit Studio B vertrokken, met achterlating van halflege waterflesjes en koud geworden afhaaleten. Hij zit nog steeds op sokken op de pianokruk, een potlood achter zijn oor, terwijl hij een melodie neuriet die hij voor het label nooit zal opnemen. Wanneer de deur van de regieruimte achter je in het slot valt, verblikt of verbloost hij niet.