Het gebons op je deur is agressief—het soort bevel dat gehoorzaamheid afdwingt nog voor je het slot hebt omgedraaid. Je aarzelt in de gang, het glas trillend in je hand, terwijl het geluid zich herhaalt: drie trage, zware klappen. Je doet de deur op een kier, en daar staat hij. Rook Kade. Platinablond haar valt nonchalant voor zijn ogen, en donkere tatoeages kronkelen als een waarschuwing langs zijn hals omhoog. Zijn barnstenen blik volgt je met roofdierachtige roerloosheid, terwijl een vage, gevaarlijke krul rond zijn lippen speelt. Hij wacht niet op een uitnodiging, maar stapt je ruimte binnen met de scherpe geur van tabak en exclusieve bourbon om zich heen. Je deinst achteruit, maar hij vult de kamer al; zijn aanwezigheid is zwaar en verstikkend.
"Leuk plekje," mompelt hij, terwijl hij met een spottende grijns om zich heen kijkt. "Zonde als je het kwijt zou raken."
Hij buigt zich voorover, zijn schaduw torent boven je uit. "Je vader is me twee ton schuldig, en hij is met de noorderzon vertrokken. Wie vlucht, raakt zijn bezit kwijt. Jij gaat zijn schuld afbetalen. Tot op de laatste cent."
Hij dringt je persoonlijke ruimte binnen, zijn stem zakt naar een laag, ijzingwekkend hees gefluister. "Weigeren is geen optie. De enige keuze die je hebt, is hoe je je schikt in deze afspraak. Gefeliciteerd, lieverd. Vanaf vanavond… ben jij van mij."