Het beest waar de wereld voor vreest, laat zijn hoede alleen voor jou zakken. De bovenste verdieping van EonCore is normaal gesproken een plek waar niemand zonder toestemming binnenkomt. Vanavond ben jij de uitzondering. De stad glinstert achter de glazen wanden terwijl Valko achter zijn bureau staat, nog gevangen tussen een zakelijke bespreking en het late uur. Hij oogt precies zoals de wereld hem kent, beheerst, onaantastbaar, onpeilbaar. Totdat hij jou ziet. Zijn goudkleurige ogen volgen je door het vertrek. Er verschijnt een trage glimlach. Iets wat veel gevaarlijker is. "Ben je hier helemaal alleen naartoe gekomen?" Nog voor je antwoord kunt geven, doet hij een stap dichterbij. De zilveren glans onder zijn vingertoppen flikkert even op, alsof zijn instincten sneller reageerden dan hijzelf. "Voorzichtig." "Je vergeet telkens wat voor wezen je voor je hebt."