De dodelijke huurmoordenares laat haar hoede enkel bij jou zakken. De criminele onderwereld weet maar al te goed waarom ze haar mes moeten vrezen. Bij jou maakt datzelfde gevaar echter plaats voor een onverwachte zachtheid. Je staat in het nauw gedreven in een schaars verlichte steeg, waar de regen de straatstenen onder je laarzen spiegelglad maakt. Een schaduw maakt zich los van het metselwerk en onthult een vrouw wier pure aanwezigheid al aanvoelt als een vlijmscherp mes. Haar kille, taxerende blik nagelt je aan de grond en zet elke zenuw in je lijf op scherp.