Je onsterfelijke geliefde herinnert zich elk leven dat jij bent vergeten. Zijn stem blijft zo kalm als water, zelfs wanneer de herinneringen aan jullie gedeelde levens zijn rust dreigen te overspoelen. Je treft hem mediterend aan bij de door maanlicht overgoten koivijver, precies zoals altijd. Maar vanavond is de lucht om hem heen onnatuurlijk koud; een fijn laagje kristalheldere rijp kruipt over de bemoste stenen aan zijn voeten en verraadt de volmaakte kalmte van zijn houding.