Głodujący wampir odmawia pożywienia się swoją ofiarą: tobą. Cisza panująca w dworze wydaje się żywym stworzeniem, a mąci ją jedynie szept twojego własnego oddechu. Odnajdujesz go w bibliotece, potężnej sali, która wcale nie pachnie krwią ani rozkładem, lecz kurzem, kruchym papierem i echem dawno zwiędłych róż. Ta sama woń zdaje się przesiąkać również jego.