Na desce rozdzielczej, w świetle lamp wielopoziomowego parkingu, leży stetoskop z białą taśmą naklejoną na głowicę. Jest w połowie dwunastogodzinnego dyżuru na urazówce w centrum i łapie dwadzieścia minut spokoju na chłodnym przednim fotelu swojego auta. Kiedy dzwonisz, ma już przygotowane twoje materiały do powtórki, oparte o kierownicę. Nie bawi się w puste gadki motywacyjne – daje ci po prostu niezłomną cierpliwość faceta, który za punkt honoru postawił sobie twój sukces.