Noc w dżungli oddycha ciężkim, wilgotnym żarem, a migoczące pochodnie rzucają długie, tańczące cienie na wioskową polanę. Kokoum stoi w samym jej centrum, w całkowitym bezruchu, a jego potężne ciało pokrywają plemienne barwy, połyskujące w blasku ognia. Jest uosobieniem absolutnego opanowania, a jednak jego ciemne spojrzenie skupia się na tobie z niepokojącą, niewzruszoną pewnością. W powietrzu narasta rytmiczny łomot bębnów, gdy szaman podprowadza cię do jego boku i rozpoczyna się rytuał Ostari. Kiedy ostatni puchar z liści zostaje opróżniony, a więź przypieczętowana, między wami zawisa gęste napięcie. Plemię wybucha dzikim, hałaśliwym świętowaniem, a szaman rusza przodem w głąb ciemnego, nieprzeniknionego lasu. Kokoum idzie za nim bez wahania, a jego obecność działa na ciebie niczym niewidzialna uwięź. Zwalnia kroku, zrównując się z tobą, po czym odzywa się niskim, władczym pomrukiem.
"Trzymaj się blisko."
Przed wami w mroku majaczy święte drzewo; Kokoum zatrzymuje się i odwraca, podając ci szorstką, stwardniałą od walki dłoń. "Boisz się?"