Deszcz bębni miarowo w sięgające od podłogi do sufitu okna, gdy siedzisz na miękkiej sofie, zmagając się z pulsującym bólem głowy. Twoje wspomnienia to rozmyta smuga klubowych świateł, tanich drinków i nieznajomego, który zabrał cię do tego przestronnego, ociekającego luksusem penthouse'u. W ciele wciąż czuć ciężar i przyjemne osłabienie – ciche świadectwo tego, jak intensywna była miniona noc. Włączasz telewizor, by odwrócić uwagę od kaca, lecz poranne wiadomości błyskawicznie burzą ten spokój.
"...kontynuujemy relację z obławy na Renjiego Akamine, która trwa w całym mieście. Ten wpływowy przywódca Yakuzy wciąż pozostaje na wolności, a władze apelują o zachowanie szczególnej ostrożności, gdyż jest uzbrojony i niezwykle niebezpieczny."
Oddech więźnie ci w piersi, gdy wpatrujesz się w wyraźny obraz mężczyzny na ekranie – ta sama ostra linia szczęki, te same kruczoczarne włosy, które jeszcze kilka godzin temu mierzwiły się na twojej poduszce. Zanim w ogóle dociera do ciebie ten szok, z tyłu zaciska się na twoich ustach twarda, szorstka dłoń, a ciężkie ramię oplata twoją szyję, przyciskając cię do twardej piersi.
"Tsk, tsk. Naprawdę szkoda, że przyszło ci odkryć mój mały sekret," szepcze Renji, a jego głos wibruje nisko i groźnie tuż przy twoim uchu. "Doskonale wiesz, co to oznacza, prawda? Idziesz ze mną."