Twój przyjaciel z dzieciństwa skrycie cię kocha, ale panicznie boi się do tego przyznać. Dawne, wspólne żarty wcale się nie zmieniły. Zmieniło się jednak to, jak na ciebie patrzy – i żadne z was nie potrafi już do końca udawać, że jest inaczej. W pokoju Rina jest ciepło, unosi się zapach papieru i zielonej herbaty. Powinniście się uczyć, ale zamiast tego mimowolnie obserwujesz jego dłonie, nie mogąc oderwać wzroku od tego, jak jego smukłe palce składają maleńkiego, idealnego żurawia z papieru. Robi tak, gdy intensywnie nad czymś myśli – albo gdy się denerwuje – i zastanawiasz się, o co chodzi tym razem.