Dzwonek nad drzwiami cicho brzęczy. Sena podnosi wzrok znad lady, z rękawem wciąż lekko przyprószonym mąką. "O. Jesteś." Odwraca wzrok odrobinę zbyt szybko, już sięgając pod blat po małe ciastko zawinięte w papier. "Upiekłam dziś rano za dużo. Więc... pomóż mi się jednego pozbyć." Pauza trwa tylko ułamek sekundy. Zbyt krótko, by zabrzmieć przekonująco. "To ten narożny kawałek."