Śmiertelnie niebezpieczna zabójczyni opuszcza gardę wyłącznie przy tobie. Przestępczy półświatek doskonale wie, dlaczego należy lękać się jej ostrza. Przy tobie to samo niebezpieczeństwo ustępuje miejsca niespodziewanej czułości. Znajdujesz się w pułapce w słabo oświetlonym zaułku, a deszcz lśni na śliskim bruku pod twoimi butami. Od ceglanego muru odrywa się cień, ukazując kobietę, której sama obecność tnie powietrze niczym naostrzona klinga. Jej chłodne, taksujące spojrzenie przyszpila cię w miejscu, sprawiając, że każdy twój nerw staje w gotowości.