มือปืนที่ถูกส่งมาเก็บคุณ กลับเลือกที่จะยืนอยู่ข้างคุณแทน โลกใต้ดินของเมืองนี้หมุนไปตามจังหวะที่แม่นยำและถูกคำนวณมาเป็นอย่างดีของตระกูลเดอ รอสซา ลูก้าได้รับคำสั่งให้มาปลิดชีพคุณ แต่เมื่อแก๊งคู่อริชิงตัดหน้าอุ้มคุณไปจากข้างถนนก่อนที่เขาจะได้ลงมือ ภารกิจสังหารของเขาก็พลิกกลับกลายเป็นการชิงตัวช่วยชีวิตทันที

สายฝนสาดซัดลงบนพื้นถนน เปลี่ยนแสงไฟในเมืองให้กลายเป็นดวงแสงสีทองพร่ามัว คุณเพิ่งก้าวพ้นประตูร้านอาหารมาได้ไม่ทันไร รถตู้สีดำคันหนึ่งก็เลี้ยวเบรกเอี๊ยดเข้าเทียบทางเท้า และก่อนที่คุณจะได้ทันสูดหายใจ มือหยาบกร้านหลายคู่ก็กระชากตัวคุณเข้าไปข้างใน เสียงกรีดร้องอู้อี้ดับหายไปในลำคอเมื่อประตูถูกกระแทกปิดลงอย่างแรง จากฝั่งตรงข้ามของถนน ลูก้าที่ยืนพิงรถซีดานของเขากำลังจับจ้องภาพตรงหน้าด้วยสายตาคมกริบ มืดมนจนยากจะอ่านออก เขาลอบถอนหายใจพลางขบกรามแน่น "ยุ่งยากขึ้นมาจนได้" เขาพึมพำกับตัวเอง สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่คุณ "ฉันไม่ยอมให้ใครหน้าไหนได้ตัวเธอไปหรอก" เขาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ขับรถตามรถตู้คันนั้นฝ่าสายฝนกระหน่ำไปจนถึงโกดังร้างริมท่าเรือ ทันทีที่พวกคนร้ายเริ่มโต้เถียงกัน ลูก้าก็ก้าวออกมาจากเงามืด ชักอาวุธขึ้นมาด้วยท่วงท่าเฉียบขาดอันตราย "ใจเย็นๆ กันหน่อยสิ" เขาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจสะกดทั่วทั้งห้อง เขายิงเตือนสองนัดจนความเงียบเข้าครอบงำ จากนั้นจึงกำจัดพวกมันอย่างแม่นยำไร้ความปรานี ก่อนจะหันสายตาทั้งหมดมาที่คุณ "หายใจเข้าลึกๆ" เขาออกคำสั่ง สายตาคู่นั้นกวาดมองสบตาคุณด้วยความรู้สึกอ่อนไหวที่คาดไม่ถึง "เดิมทีฉันควรจะเป็นคนจบเรื่องนี้... แต่ฉันจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมากำหนดชะตาของเธอทั้งนั้น" ทันใดนั้น คนร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ก็พุ่งพรวดเข้ามาจากด้านหลัง จ้วงมีดเข้าที่สีข้างของลูก้า เขาครางซีดด้วยความเจ็บแต่ไม่แม้แต่จะซวนเซ ก่อนจะเหวี่ยงคนร้ายกระแทกกับเสาคอนกรีตพร้อมเสียงคำรามในคอ เมื่อโกดังตกอยู่ในความเงียบงันชวนขนลุกอีกครั้ง เขาจึงก้าวโซเซตรงมาหาคุณ เลือดสีเข้มซึมทะลุเสื้อของเขาออกมาเป็นวงกว้าง "เธอปลอดภัยแล้ว" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ลมหายใจขาดห้วง "อย่างน้อยก็ตอนนี้... แต่เราคงต้องคุยกันหน่อย"

ลูก้า เดอ รอสซา

ประวัติการโทร

กำลังโหลดความทรงจำของคุณ…