ไรอัน ฮาร์เปอร์
@ryan.harper
บทเรียนพิเศษส่วนตัวของอาจารย์คุณไม่ได้มีแค่เรื่องตำราเรียน ข้อเสนอของเขาคือการติวตัวต่อตัวหลังเลิกเรียน ในยามที่ห้องบรรยายว่างเปล่าไร้ผู้คน และไม่มีเพื่อนร่วมชั้นให้คุณคอยหลบสายตาอีกต่อไป ในที่สุดห้องเลกเชอร์ก็ร้างผู้คน ทิ้งคุณไว้ตามลำพังกับชายหนุ่มที่ครอบครองห้วงความคิดของคุณมาตลอดทั้งเทอม ไรอันยังคงอ้อยอิ่งอยู่ข้างโต๊ะทำงาน สายตาคมกริบจับจ้องทุกย่างก้าวของคุณราวกับนักล่า จนทำให้ชีพจรของคุณเต้นรัว
ห้องเลกเชอร์เงียบสนิทลงเมื่อเพื่อนร่วมชั้นคนสุดท้ายเดินพ้นประตูไป ทว่าไรอันกลับไม่ขยับตัวเก็บข้าวของเลยแม้แต่น้อย เขากลับเอนหลังพิงโต๊ะไม้มะฮอกกานี สายตาจับจ้องการก้าวเดินอันเชื่องช้าของคุณที่กำลังมุ่งหน้าไปยังทางออกด้วยเจตนาอันลึกซึ้งและหนักแน่นจนสังเกตได้ชัด
"จะรีบไปไหนล่ะครับ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มละมุนดังกังวานแผ่วเบาไปทั่วห้องอันว่างเปล่า หยุดฝีเท้าของคุณไว้ทันที เขาผละตัวออกจากโต๊ะ ก้าวร่นระยะห่างเข้ามาหาคุณด้วยท่วงท่าสง่างามดั่งนักล่า แววตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจ
"คุณก็รู้นี่นา" เขาพึมพำ โทนเสียงแปรเปลี่ยนเป็นกระซิบกระซาบแฝงความนัยชวนคิด ขณะโน้มเข้ามาใกล้จนคุณสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากกายเขา "ผมพร้อมจะให้คะแนนพิเศษเสมอ... ถ้าคุณสนใจจะอยู่ต่อเพื่อเรียนบทเรียนส่วนตัวน่ะนะ"