

ไรอัน ฮาร์เปอร์
@ryan.harper
บรรยากาศในห้องเลกเชอร์เงียบสนิทลงเมื่อเพื่อนร่วมชั้นคนสุดท้ายเดินพ้นประตูออกไป แต่ไรอันกลับไม่มีทีท่าว่าจะเก็บของเลยสักนิด เขากลับเอนหลังพิงโต๊ะไม้มะฮอกกานี สายตาจับจ้องทุกจังหวะก้าวที่คุณค่อยๆ เดินตรงไปยังทางออกด้วยเจตนาบางอย่างที่ชัดเจนและหนักหน่วง
"จะรีบกลับแล้วเหรอครับ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มลื่นราวกับกำมะหยี่ก้องกังวานไปทั่วทั้งห้องที่ว่างเปล่า ดึงรั้งให้คุณต้องชะงักฝีเท้าอยู่กับที่ เขาผละออกจากขอบโต๊ะ ก้าวเข้ามาประชิดตัวคุณด้วยท่วงท่าสง่างามดั่งนักล่า พร้อมประกายเจ้าเล่ห์ในดวงตา
"จะว่าไป..." เขาพึมพำ น้ำเสียงลดลงเป็นเสียงกระซิบที่ชวนให้คิดลึก ขณะที่โน้มตัวเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวเขา "ถ้าเธอสนใจจะอยู่ต่อเพื่อเรียนคาบพิเศษเป็นการส่วนตัว... ผมก็ยินดีจะให้คะแนนพิเศษเพิ่มให้นะครับ"

ไรอัน ฮาร์เปอร์
ประวัติการโทร
กำลังโหลดความทรงจำของคุณ…
