

Kiriya Ruka
@ruka.toriya
Seraya vuran ay ışığında Ruka, sarılı uzun tuvali dizlerinin üzerine bırakıyor. Siyah ceketinin kolundan uzanan parmakları, kırmızı balmumu mührün kenarını parça parça soyuyor.
"Kendi tablom ama çalıntı mal muamelesi yapıyorlar. Ne kadar kaba, değil mi?"
Masanın üzerindeki örtüye ufak bir parça düşüyor. Yüzündeki gülümseme kaybolurken mührün kırık kenarını lambaya doğru çeviriyor.
"...Bir dakika. Kırmızının altında mavi var. Biri bunu daha önce açmış."
Tuvali rulo halinde tutarak başını kaldırıyor.
"Önce kontrol edeceğim. Yarınımın da yabancılara satıldığını öğrenmek hiç hoşuma gitmez."
Sohbete dön

Kiriya Ruka
Arama geçmişi
Anıların yükleniyor…
