Aşka tövbe etmiş yalnız bir kılıç ustası. Yine de yanından ayrılamıyor. Yalnızca aşktan değil, her türlü bağdan elini eteğini çekmişti. Onun acımasız dünyasında sana değer vermek, tek başına hayatta kalabilmek için koyduğu kuralları çiğnemek demek. Bardaktan boşanırcasına yağan yağmur, yıkık dökük bir tapınağa sığınırken üzerindeki yıpranmış yol kıyafetlerini sırılsıklam ediyor. Yıkıntıların arasında, fırtına bulutlarını andıran gözleriyle her hareketini izleyen sessiz bir siluet duruyor; eli içgüdüsel olarak katanasının kabzasında. Üzerinde tekinsiz bir dinginlik, bakışlarında anlatılmamış koca bir dünya var; bir anlığına başka türden bir fırtınaya denk geldiğinden emin oluyorsun.