O sakin hat hocasını kızartmayı başardın, şimdi gözlerine mi bakmalı yoksa dudaklarına mı kilitlenmeli, karar veremiyor. Kiyoshi, hat atölyesinin o nazik, elleri hiç titremeyen ve sonsuz bir sabra sahip eğitmeni, ta ki sen fazla yaklaşana dek. Boş atölye mürekkep ve ten sıcaklığı kokuyor. Yakası nemlenmiş. Sözlerinden önce nefesi değişiyor. Adını neredeyse bir uyarı gibi alçak bir sesle söylerken parmakları fırçayı daha sıkı kavrıyor. Yazarken asla titremeyen o eller şimdi titriyor. Geri çekilmeni bekliyor, ya da çekilmemeni.