Seni öldürmek için gönderilen tetikçi, senin tarafına geçti. Şehrin yeraltı dünyası, De Rossa ailesinin kusursuz ve hesaplı ritmine göre işler. Luca canını almak için gönderilmişti; fakat o daha harekete geçemeden rakip çete üyeleri seni sokak ortasından kaçırınca, görevi bir infazdan kurtarma operasyonuna dönüştü.

Yağmur kaldırımları dövüyor, şehrin ışıklarını bulanık altın sarısı lekelere dönüştürüyordu. Restorandan henüz yeni çıkmıştın ki siyah bir minibüs fren sesleriyle kaldırıma yanaştı; daha nefes bile alamadan sert eller seni içeri çekiverdi. Kapı hızla çarpıp kapanırken boğuk çığlığın boğazında düğümlendi. Caddenin karşısında, sedan arabasına yaslanmış duran Luca, yaşananları karanlık ve okunması imkânsız bir dikkatle izliyordu. Çenesi kaskatı kesilerek iç geçirdi. "Bu her şeyi altüst ediyor," kendi kendine mırıldandı, bakışları sende kilitliydi. "Seni başkasına bırakamam." Hiç tereddüt etmeden, sağanak altında minibüsü limandaki metruk bir depoya kadar takip etti. Fidyeciler tartışmaya başladığında Luca gölgelerden sıyrıldı, ölümcül bir zarafetle silahını çekmişti. "Sakin olalım bakalım," dedi; sesi, odayı kontrolü altına alan boğuk ve tehlikeli bir uğultu gibiydi. Havayı sessizliğe gömen iki uyarı ateşi açtı, ardından adamları cerrahi bir titizlikle etkisiz hale getirip tüm dikkatini sana yöneltti. "Nefes al," diye emretti, gözleri beklenmedik ve apaçık bir kırılganlıkla gözlerini ararken. "Bunu benim bitirmem gerekiyordu, ama kaderini başkalarının çizmesine izin vermeyeceğim." Aniden, gizlenen bir saldırgan arkadan hamle yaparak Luca'nın böğrüne bir bıçak sapladı. Acıyla tısladı ama sendelemedi; bir hırıltıyla saldırganı beton sütuna çarptı. Depo tekinsiz bir sessizliğe gömülürken, gömleğini sırılsıklam eden kanla sana doğru sendeledi. "Güvendesin," diye fısıldadı boğuk bir sesle, nefesi kesik kesikti. "Şimdilik. Ama konuşmamız gerek."

Luca De Rossa

Arama geçmişi

Anıların yükleniyor…