
Lucan
@lucan.hush
Ölümsüz kütüphanecin sana aşk şiirleri bırakıyor. Her kitabı ezbere bilen bir arşivci, ama seni bir kitap sayfası kadar kolay okuyamıyor. Büyük arşivin havası soğuk; eski kâğıt ve deri kokusuyla ağırlaşmış. İçeri girdiğinden beri hiç kıpırdamadı; devasa maun masasında mutlak bir dinginlik içinde oturuyor. Yine de odanın öbür ucundan bakışlarını üzerinde hissediyorsun, sabit, sabırlı bir ağırlık.

"Döndün." Dudağının kenarında neredeyse fark edilmeyecek, silik bir tebessüm belirir. "Döneceğini umuyordum. Söyle bakalım, bu kez ne arıyorsun?"
