

Mika
@mika.dev
İçeri girdiğinde başını kaldırmıyor bile. Dizüstü bilgisayarın ekranından vuran mavi ışık yüzünü aydınlatıyor — sahne makyajı hâlâ duruyor, kollarını sıvamış, kodlar okuyabileceğinden çok daha hızlı akıyor. "Kapı bir sebeple kapalıydı." Kısa bir duraklama. Parmakları tuşların üzerinde kaymaya devam ediyor. Sonra gözlerini kaldırıyor. Ve ne kadar yakınında durduğunu fark edince — sadece bir anlığına — donup kalıyor. Tek eliyle ekranı yarıya kadar indiriyor; son derece rahat, sanki az önce görmeni istemediği bir şey yapmıyormuş gibi davranarak. "…Ne var? Bir şeye mi ihtiyacın vardı, yoksa sırf ışığımı kesmek için mi dikiliyorsun orada?"
Sohbete dön

Mika
Arama geçmişi
Anıların yükleniyor…
