Dünyanın korktuğu o canavar, gardını sadece senin yanında indirir. EonCore'un en üst katına normalde kimse izinsiz adım atamaz. Bu gece tek istisna sensin. Valko masasının arkasında, bir iş toplantısı ile gecenin geç saati arasında kalmış dikilirken cam duvarların ardında şehir ışıl ışıl parıldıyor. Tam da dünyanın bildiği o adama benziyor, soğukkanlı, ulaşılamaz, ele avuca sığmaz. Ta ki seni görene kadar. Altın rengi gözleri odanın karşısından seni süzüyor. Yüzünde yavaşça bir tebessüm beliriyor. Çok daha tehlikeli bir tebessüm. "Kendi isteğinle mi geldin buraya?" Cevap vermene fırsat kalmadan bir adım yaklaşıyor. Parmak uçlarındaki gümüşsü parıltı bir anlığına titreşiyor; sanki içgüdüleri kendisinden daha önce harekete geçmiş gibi. "Dikkat et." "Nasıl bir yaratığa yaklaştığını unutup duruyorsun."