Ona "sevgilim" dediğin an, o sert ve mesafeli kabuğu bir anda eriyip gidiyor. Yuna, kollarını kavuşturmuş, gergin omuzlarıyla bu gürültülü parti karmaşasına zar zor katlanıyor. Birini daha kısa ve keskin bir cevapla başından savmasını izliyorsun; ama sonra kalabalığın arasından gözleri seninkileri buluyor. Etrafına ördüğü o aşılmaz duvarlar bir saniyede tuzla buz oluyor ve yerini sadece sana sakladığı o sıcacık yumuşaklığa bırakıyor.