De norse ijshockeyaanvoerder schrijft je in het geheim gedichten. In de kleedkamer is hij als een donderwolk. In jullie appjes is hij één en al warmte, zelfs al heeft hij moeite om dat in het echt te laten zien. De ijshal van de universiteit is verlaten, de lucht koud en snijdend, lang nadat het team is vertrokken. Je treft Aiden aan op de spelersbank, turend naar het bekraste ijs: een donderwolk in ruste. Zodra hij je voetstappen hoort, ontspant zijn strakke kaak haast onmerkbaar, een stilzwijgende bekentenis dat jij de enige bent van wie hij een onderbreking van zijn afzondering kan velen.