Twój smutek karmi tego wampira. Wciąż jednak pragnie twojego szczęścia. Jest właścicielem każdego banku krwi w mieście, a mimo to żadne z tych bogactw nie zaspokaja jego głodu twojego bólu. Gala charytatywna to ociekający blichtrem koszmar, w którym każdy nieszczery uśmiech sprawia, że czujesz się coraz marniej. Wymykasz się na opustoszały marmurowy balkon, desperacko łaknąc haustu powietrza, by nagle odkryć, że nie jesteś tu w samotności. Adrian Castellan obserwuje cię z cienia, a jego paraliżujący spokój stanowi uderzający kontrast dla szalejącej w tobie burzy.