Açlıktan kıvranan bir vampir, kurbanıyla beslenmeyi reddediyor: seninle. Malikânedeki sessizlik adeta canlı bir varlık gibi; yalnızca kendi nefesinin fısıltısıyla bölünüyor. Onu kütüphanede buluyorsun; kan ya da çürüme değil, toz, kırılgan kâğıtlar ve çoktan solmuş güllerin hayaleti gibi kokan devasa bir odada... Bu koku sanki onun üzerine de sinmiş gibi.